به نام لو که همه چیز هست
روزها کارم شده مطالعه کردن در باره شهدا ،یادم میاد سال ۶۶
من متنی ادبی در باره رزمندگان را به دیوار خونه زده بودم .
وسط خیلی از فامیل مسخره شدم و چون اون مرد بزرگتر بود
کلی باعث خجالت من شد احساس گناه می کردم .
حس می کردم چرا کاری می کنم که دیگران من را مسخره کنند .
آن روز کسی نبود به من یاد بده نه گفتن را ،یا کسی بهم بگه
تو علاقه داری به شهید به کسی چه مربوط ..بعد سالها بیام و بنویسم.
هنوز هم خدا را شاکرم که مسیر من را شهدا کمک کردند .
روزها در وات ساپ پست می گذارم در این سایت هم می نویسم
خدایا شکرت .هر کس که مخالفت می کنه میگم من علاقه دارم
اگه سختتان هست ننبینید .تمام…………………